Karty tarota, jasnowidzenie, runy – istnieje wiele sposobów przewidywania przeszłości. Każdy z tych sposobów posiada bardzo bogatą historię i tradycję. W artykule przedstawione zostaną runy, którymi posługiwały się już plemiona celtyckie i skandynawskie.
Wierzenia nordyckie mówią, iż runy są darem od boga Odyna, dlatego przypisuje się im znaczenie tajemne. Już w danych czasach stosowane były one do wróżenia oraz sporządzania talizmanów, które miały ochraniać ludzi przed złem. Najstarszy znany nam zapis z użyciem run datuje się na ok. 150 rok naszej ery. Alfabet runiczny uznawany jest za najstarsze europejskie pismo, wprowadzony został przez ludy germańskie i nosił nazwę alfabetu fuþark. Nazwa ta wzięła się od sześciu pierwszych liter alfabetu runicznego. Zdaniem historyków, było to bardzo proste pismo, które wykorzystywane było do celów pamiątkowych, praktycznych i prawnych. Materiałem, na którym najczęściej wykonywano runy był kamień, drewno bądź metal.
Runy przestały być powszechnie używane pod koniec dziewiątego wieku, wyjątek stanowi Skandynawia, gdzie korzystano z nich jeszcze przez kilka wieków, zanim zostały wyparte przez alfabet łaciński.
Alfabet runiczny tworzą 24 znaki oraz jeden pusty symbol. Każda litera to swoisty znak, który naprowadza nas na odpowiednie skojarzenie. Wszystkim runom przypisuje się dwa poziomy znaczeniowe – duchowy i materialny. Uważa się, iż runy mają wpływ na naszą podświadomość, ponieważ dają nam odpowiedź na nasze konkretne pytania. Najczęściej runy rzuca się tak, aby były w stanie odpowiedzieć na tematy związane z czterema poziomami ludzkiego życia. Są to: świat duchowy, sfera uczuć, świat materialny oraz relacje międzyludzkie.
Runy traktowane są jako wskazówka oraz odzwierciedlenie rzeczywistości (wynikają one z analizy obecnej sytuacji). Nie należy ich jednak traktować jako stuprocentowe źródło wiedzy o naszej przyszłości.
Więcej szczegółowych informacji na temat run można znaleźć na stronie internetowej http://www.kosmica.pl.