Początki hipoterapii znajdujemy już w starożytności, następnie jako nowatorska metoda leczenia pojawiła się w latach 50.-60. XX w., zwłaszcza w schorzeniach neurologicznych, ortopedycznych, a nawet psychiatrycznych. Początkowo traktowana po macoszemu, w ostatnich latach zyskuje na popularności. Hipoterapia jest jedną z form rehabilitacji psycho – ruchowej, w której najważniejsze zadanie spełnia koń. Geneza nazwy Hipoterapia pochodzi od greckiego słowa „hippos”, które oznacza konia, natomiast terapia to po grecku „therapeuein”, czyli leczyć, opiekować się. Dzięki widocznym efektom zajęć. Jest niezwykle skuteczna dzięki temu, że jednocześnie oddziałuje na wiele zmysłów: ruch, dotyk, doznania psychiczne. Z powodzeniem stosuje się ją w przypadku dzieci, młodzieży, a także dorosłych.
W jaki sposób działa hipoterapia?
Jest to oddziaływanie na człowieka różnymi czynnikami:
- ciało konia – temperatura jego ciała, dotyk sierści, zapach potu, odgłosy, które wydaje
- ruch konia – pacjent bez ćwiczeń poddawany jest ruchom konia, siedząc lub leżąc na grzbiecie
- ruch plus ćwiczenia – podczas spokojnego chodu stępem uczestnik terapii wykonuje określone ćwiczenia pod okiem rehabilitanta, całe jego ciało wprawiane jest w ruch
- praca z rehabilitantem – słuchanie poleceń, wykonywanie ćwiczeń pod asekuracją
- kontakt z koniem – nawiązanie emocjonalnej więzi pomiędzy chorym a zwierzęciem
Jaki powinien być dobry koń do hipoterapii?
Spokojny. W tym słowie zawiera się podstawa, jaki powinien być dobry koń do hipoterapii. Nie może gryźć, kopać, być nadwrażliwy na dotyk, hałas, pisk czy krzyk osób rehabilitowanych. Koń powinien być zdrowy, dobrze zbudowany, oczywiście równie ważne jest dostosowanie wielkości konia do wzrostu osoby ćwiczącej. W Polsce w hipoterapii najczęściej pracują konie rasy huculskiej i koniki polskie.
Kto może zostać poddany hipoterapii?
Dzieci za zgodą rodziców oraz dorośli, ze wskazaniem lekarskim do hipoterapii:
- mózgowe porażenie dziecięce
- niedowład spastyczny
- porażenie czterokończynowe
- schorzenie urazowe
- dystrofia mięśniowa
- następstwa schorzeń neurotraumatycznych
- kręcz karku
- stwardnienie rozsiane
Jakie są przeciwwskazania do hipoterapii?
- zwichnięte stawy biodrowe, w tym dysplazje,
- osteoporozy lub inna przyczyna łamliwości kości,
- silne alergie dotyczące skóry i dróg oddechowych,
- i inne, w zależności od wybranego ośrodka hipoterapii
Celem terapii z koniem i terapii jazdą konną jest pomoc w przywróceniu osobom chorym sprawności fizycznej i psychicznej w jak największym możliwym zakresie.
Baza ośrodków hipoterapii w Polsce: www.fundacja-hipoterapia.pl
Wszelkie informacje zawarte w artykule są jedynie poglądowe, mające na celu wprowadzenie w zagadnienie hipoterapii i w żaden sposób nie stanowią wytycznych do zastosowania tego rodzaju terapii bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem oraz rehabilitantem.